Vandaag heb ik vastberaden – na dagen van overleg met mezelf – de kerrieplant gekortwiekt. Ken de latijnse naam niet maar hij ruikt in ieder geval overvloedig overtuigend naar die specerij. Met spijt in het tuindershart. Snijden in een een van mijn lievelingen is altijd een beetje in mijn eigen hart snijden. Voor menig tuinier denk ik. Je kent dat: veel hout, weinig kruid en nog minder bloemen die bovendien van jaar tot jaar kleiner worden.
Gevolg: ik kijk nu door de tralies van mijn terrastuin op de al even lege en kale vlakte van het enorme platte dak achter mij. Maar er is hoop: met veel goesting schieten jonge scheutjes op. Belofte voor een volgende lente. Zo niet? Zo niet wordt de mediterrane bak – waar een al even houterige lavendel pover staat te bloeien – met wortel en al uit de al even povere grond gerukt en vernieuwd. Opnieuw beplant met hetzelfde want dit kan niet verbeterd worden op die strategische plaats (denk aan achterliggende roofingvlakte).
Begin juli verschijnen de meeste koolwitjes en tegelijk is dat het moment om de winterkolen uit te planten. Hoe ik op een eenvoudige manier de kolen bescherm zonder pesticiden kan je lezen in mijn blog: http://deaalscholver.blogspot.com/
vorige week, na een aantal weken wegens te weinig regen niet nodig, nog eens mijn gazon gemaaid! Nu moet je weten dat mijn gazon pur natuur is… met klavertjes, madeliefjes, paardenbloemen… sorry bijtjes… komen jullie volgende week terug? dan staan de klavertjes terug in bloei!
Nee, ik ben niet verkeerd. Wintergroenten groeien traag en hebben dus veel tijd nodig om volgroeid te geraken. Daarom is de late lente dé zaaitijd voor de meeste wintergroenten. Ik heb al schorseneren gezaaid, rechtstreeks in de moestuin. De eerste kiemplantjes zijn al enkele weken zichtbaar. In potjes heb ik spruitkool en boerenkool gezaaid. Ook hier heb ik al goede kiemplantjes. Zijn er nog mensen die al met de winterzaaisels bezig zijn, ook al is het vandaag 30 ° C? 
Kefir! Een paar jaar terug heb ik iedere dag een glaasje kefir gedronken maar wegens eens op vakantie geweest te zijn heb ik het kwijt gespeeld. Maar via de zoon staat het terug in mijn keuken. Een bokaaltje met kefir. Wat is kefir nu eigenlijk… moeilijk te zeggen, als je eens googelt vind je al heel wat informatie. Ik voeg er dagelijks melk aan toe en het brokkelt een beetje en het ruikt wat naar zure yoghurt moet ik zeggen, maar het smaakt heerlijk. Ik probeer het nu weer eens tijdje in huis te houden, maar ik ben zeker dat ik het niet zal volhouden. En het is nu niet echt iets waar je van zegt ho zeg dat moet je in huis hebben… nee, het is gewoon kefir en je houdt er van of niet! Als je ooit de kans krijgt om dit in huis te halen… gewoon eens doen en zien of dit je ligt!
