Toen ik vroeger van school naar huis fietste, was het mijn lievelingstijdverdrijf: tuinjes inkijken punten geven. Extra categorie? Tuinornamenten: Griekse beelden, karrewielen, houten kruiwagens of -en dat vond ik altijd erg fascinerend- oude landbouwwerktuigen. Een ploeg die tegen een huis leunt, een zeis of een ander mysterieus voorwerp dat weggelopen leek uit Bokrijk. En uiteraard: massa’s tuinkabouters
De wissen oogstmanden krijgen het sedert halfoogst zwaar te verduren.
Ze kreunen onder het gewicht van wat we trots en voldaan uit de groententuin de keuken insleuren. Trots en voldaan, maar ook dankbaar.
Voor die rijke oogst aan Good Mood Food zijn we een heel seizoen met hart en ziel in de weer geweest. Meestal hebben we meer gekregen dan we hebben gegeven. Om het evenwicht te herstellen, delen we wat we te veel hebben en composteren de berg organisch materiaal, die het oogsten en opruimen oplevert. Geven en nemen …
De aarde, de lucht en het zonlicht maken ons dag na dag ietsje meer opmerkzaam dat de herfst op kousenvoeten nadert.
Zo loopt het moestuinseizoen op z’n eind, net als de zomervakantie. Ik zal ‘t missen, zoals een jonge knaap zijn eerste vakantielief: vol hartstocht en hunkering.
Zondag ging ik naar een workshop cupcake -versieren. Tegenwoordig is dat – net als balkonmoestuintjes, breien en confituurmaken- weer helemaal in. Retro & homemade is de nouveau chique, zo lijkt het wel -als ik de damesbladen mag geloven. Op zich een fantastische trend, met je handen bezig zijn, iets echt zelf maken en weten ontstaan uit niets. Het maakt het leven ongetwijfeld rijker. Of het nu een trui is uit een bol wol, een voorraadkast confituur uit een bak aardbeitjes of een een rijke oogt uit een lapje aarde.
Als pendelaar voel ik me elke dag het grijs ingezogen door de stad. Trein uit, metro in… Brussel heeft -naast de boerderij van het Maximiliaanpark- ook een moestuin!
