Vanuit de trein doe ik niets liever dan in de achtertuintjes van de huizen langst het spoor te kijken. Geweldig vind ik het om keurige perkjes te zien, rechthoeken die netjes bijeengeharkt zijn, met rijen lof, struikjes en plantjes. Met een beetje geluk hoort daar een bijhorende oude man met-pet-en-blauwe-frak bij. Zelf je groenten kweken heeft me altijd enorm gefascineerd. Maar het geduld en de tijd dat het onderhoud van zo’n tuintje vraagt, leek me altijd een halve dagtaak – en dus: te mijden. Je kunt je dus mijn vreugde voorstellen toen ik ontdekte dat ik niet tot na m’n pensioen hoefde te wachten om fier mijn eigen groenten te oogsten. Ene Jelle, een zestienjarige jongen uit Nederland, timmerde houten bakken bij elkaar die hij in de tuin neerpootte. Het resultaat is even eenvoudig als subliem.

Kijk even op deze link . In tien stappen hier wordt alles duidelijk uitgelegd. Het proces laat zich in ieder geval makkelijk samenvatten: Je kiest een plek, maakt een bak, vult die met aardemix en begint met planten.

Ik hoef dus geen grote lap grond om te spitten, hoogstens eens lief naar de dichtstbijzijnde persoon met zaag-en-houtoverschot- te kijken (of wie weet vind ik nog ergens zinken kuipen -of zou dat niet goed zijn voor water-en luchtdoorloop?). Misschien zijn er toch voordelen aan een echte lap grond, maar daarvoor ben ik nog te zeer een groen blaadje op tuingebied. Po’s en contra’s zijn dus altijd welkom. Het lijkt me in ieder geval fantastisch mijn eigen aardbeitjes te plukken deze zomer.

Wat zijn trouwens de makkelijkste groenten voor een beginnend tuinier?