10
apr

Alles wat aandacht krijgt, groeit

Gepost door Giedo De Snijder


Begin maart, ook al vroor het ’s nachts nog, begonnen we aan het nieuwe tuinseizoen. Mijn vrouw stond, zoals ieder jaar, op hete kolen. ‘Vorig jaar hadden we al half februari gezaaid in de serre!’
Hoe zou je dat nu ‘niet’ weten als je dat veertien dagen lang iedere dag ingelepeld krijgt? En had ik al willen gebaren van hardhorigheid, de bakken vol voorgezaaide tuinbonen in de eetkamer vielen moeilijk te negeren. Zelf fungeer ik eerder als een oude dieselmotor die ’s ochtends wel wilt starten, ALS je hem tenminste eerst wat opwarming gunt. Een beetje zorg en aandacht verrichten wonderen. En al zit mijn tank ook vol (goesting), ik hoef daarom nog niet persé te rijden. Voor mij begint het vollegrondsseizoen pas als de grond na een lichte grondbewerking opzomert. Tuingrond die dat niet doet, heeft nog duidelijk last van kou en/of vocht. Geduldig wachten is dan de boodschap, het ene seizoen is immers het andere niet.
Ondertussen eten we toch maar volop snijsla, radijzen en spinazie uit de koude serre en lijken de voorgezaaide tuinbonen, in vergelijking met de vollegronds gezaaide, liters groeihormonen te hebben gekregen. Dat kregen ze natuurlijk niet. Aandacht en dagelijkse zorg volstonden.

In de tuin zorgt de natuur grotendeels voor zichzelf. De asperges groeien terwijl je er naar kijkt en de rabarberplanten, al liggen ze aan de noorderkant, stuwen hun stengels resoluut richting zon. Wonderbaarlijk hoe de natuur elke lente opnieuw, zonder opdracht of toestemming, van scratch terug tot wasdom komt. Wat een mateloze, indrukwekkende energie! Wat een levenslust!
De lente is niet meer te stuiten. Dat beseffen ook de jonge erwten, die met hun voeten in de opgewarmde, aangeaarde grond, blozen in de zon.
Het gaat goed in mijn jonge voorjaarstuin en daar word ik dan weer op eenvoudige manier gelukkig van.
Hoe valt dit tuinmansgeluk te omschrijven? Wat telt er dan?
Ach … alles wat geteld kan worden, telt niet noodzakelijk; alles wat telt, kan niet noodzakelijk worden geteld en alles wat je aandacht geeft, groeit. Wie wordt daar nu niet gelukkig van?

02
apr

Mini tomatendak of -serre gezocht

Gepost door walati

Wij hebben net onze tomaatjes gezaaid. We kiezen voor soorten die tegen ons klimaat kunnen, maar voor enkele meer gevoelige soorten zouden we toch een mini dakje willen maken om ze te beschermen tegen de regen. Wie heeft zelf zoiets gemaakt en kan ons uitleg geven? http://deaalscholver.blogspot.com/

30
mrt

interessante lectuur

Gepost door paprika

Net een leuk boek gevonden in de bib! ‘De creatieve tuinier. Een (h)eerlijke tuin voor elk budget’ van Alys Fowler. Nu bestaan er al heel wat boeken over (ecologisch) tuinieren (vergeet zeker niet de klepper ‘Handboek ecologisch tuinieren’ van Velt) maar de manier waarop Alys Fowler uitlegt hoe zij haar passie tuinieren ziet is fris en helder. Ik heb toch een paar tips gelezen die ik zeker moet uitproberen. Schrijfster Alys Fowler presenteert Gardeners’ World op de BBC. En daar houdt ze ook een blog bij blog Alys. Ik ga zeker op zoek naar meer boeken van deze schrijfster!

29
mrt

Een tuin vol ‘moes’

Gepost door walati

Een moestuin bevat niet alleen groenten. Ook fruit en kruiden horen er bij. Alle planten dus die iets eetbaars leveren. Wil je de oorsprong van het woord ‘moestuin‘ kennen, kijk dan hier: http://deaalscholver.blogspot.com/

16
mrt

Tussen droom en daad…

Gepost door elisabeth

staan inderdaad wetten in de weg en praktische bezwaren.

Bij het aanbreken van het nieuwe tuinseizoen, na wintermaanden van zoeken, onderhandelen, lobbyen, bedelen, voor een eetbare tuin in AntwerpenStad staak ik mijn vergeefse pogingen. Mijn energie is op. Wellicht werk ik met de verkeerde doelgroep zoals iemand hier op de blog suggereerde, wellicht sprak ik de verkeerde beleidsmensen aan. Duidelijk zijn we niet de enigen in de stad met honger naar een moestuin. Duidelijk zijn vrouwen – laat staan vrouwen van andere origine – niet de prioriteit van deze Stad. Ouderen, met wie we wilden samenwerken, al evenmin. Wie dan wel? Jeugd. Want “dat zijn de burgers van morgen”. En wat met de burgers van vandaag en gisteren die deze jeugd baarden?

Lees meer »